توهم!

دیگــه دارم تـوهـم اینـکه

 "روزایــــــــ خــــــــوب"

هـم وجـود داره رو میــــذارم کــنار

کاش میشد

کـآش مـی شـد مُــرد
مـثـلِ راه رفـتـن
خــوآبــیــدن
خــریــد کـردن
کـآش مـی شـد خـواسـت
و مُــرد ... !

سکوت

چند وقتـےست

هر چـہ مـےگردم

هیچ حرفـے بهتر از سُکوت پیدا نـِمـےکنم

نگآهم امٌـآ . . .

گاهـے حرف مـے زند

گاهـے فریــآد مـےکشد

و من همیشـہ بـہ دنبال کسـے مـےگردم

کـہ بفهمد

این نگآه خستـہ

چـہ مـےخوآهد بگوید

گاهیی

گـآهـے وَقـت هـآ یِک شَب . . .

روزهـآ طـول مـے کِشـَد . . .

اَز سَـر دِلتَنـگی!

کاش

خـــوابهـایـم گاهــ ـــــی...

زیباتر از زندگـــی ام مـی شـونــد...

کـاش گـ ـــاهــی...

بــــــرای همیشه خـــواب مــی مــانــدم....!!

سخت ترین راه خودکشی

گاهی سخـــــت ترین راه خودکـــشی،
همان زنـــدگی کـــردن است

دست نزن!

دست به صورتم نزن!
می ترســــــم بیفـــتد قاب خندانی که برچهره دارم
وبـــــــعدسیل اشـــکهایم تورا باخودببرد.

پیرزن بداخلاق

مطمعنم پیرزن بداخلاقی میشم،
پیرزنی که حوصله نوه هاشو نداره!
پیرزنی که همش میخواد تنها باشه
پیرزنی که تو کنج یه اتاق تاریک رو تخت دراز میکشه،

و خیره میشه به سقف

و ساعت ها بدون پلک زدن به خاطرات خوش یکی دو سال دوران جوونیش فکر میکنه!

فراموش

خدارو شکر بعد این همه زندگی منم یه چیز شدم :
“فراموش”

نمیدانم

نمیدانـــــــــم ...

از دسـت داده ام ...

یـــا ، از دسـت رفـــتـه ام...