وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاء عَرِیضٍ
هرگاه به انسان (غافل و بیخبر) نعمت دهیم، روى میگرداند و به حال تکبر از حق دور مىیشود; ولى هرگاه مختصر ناراحتى به او رسد، تقاضاى فراوان و مستمر (براى بر طرف شدن آن) دارد!
(فصلت۵۱)
بله دیگه وقت اضطرار میگیم خدایی هم بوده یادش نبودیم